Uploader:donpernerio
Toegevoegd:14-03-2011
Bekeken:1065 keer
Rating:
Meld misbruik
Trionimo
- Trionimo
Op weg naar mijn werk fietste ik door het park. Zo nu en dan haalde ik iemand in of reed ik een jogger voorbij, altijd bedacht op iemand die net op hetzelfde moment de bocht uit komt waar ik net in ga, of een hondenuitlater die zijn beest niet onder controle heeft. Toen gebeurde waar ik altijd al bang voor ben geweest. Toen ik bij de laatste bocht was aangekomen voor ik het park uit ging, zag ik nog net twee leren riemen die strak over het pad getrokken mij de weg versperden. Mijn laatste gedachte voordat ik mij voelde weg zweven in een vrije val, was dat ik nooit fietsend hierover heen zou kunnen springen. De klap was verpletterend en verlossend tegelijkertijd. Eindelijk was het dan toch een keer gebeurd.
Het voelde als uitslapen. Ik hief mijn hoofd op van het kussen en zag op een vor mij onbekende wekker dat het bijnahalf 12 was. Het was zondagmorgen en ik had de avond daarvoor flink gedronken, dat vertelde me mijn pijnlijk bonkende hoofd. Mijn gezond verstand sprak dit echter tegen. Ik was van mijn fiets gekletterd en staarde nu ongelovig vanaf een onbekend bed naar een onbekende wekker en dat was dus niet omdat ik met een weekend date mee naar huis was gegaan. Met een schok bedacht ik mij dat ik op mijn werk had moeten zijn. Een felle steek van pijn knerpte door - mijn schedel toen ik overeind wilde komen. In de deuropening stond een aantrekkelijke vrouw met donkerbruin krullend haar tot op haar schouders, mij met haar prachtige groene ogen bezorgd aan te kijken. Een flauweglimlach trok een paar rimpeltjes rond de mondhoeken, toen ze zag dat ik haar aankeek. Door mijn pijnlijke hoofd speelde de gedachte dat ik ondanks wat voor pijn en ellende dan ook, nog altijd oog voor detail bleef houden als het om vrouwen ging.
Ik begon mij weer verder te herinneren wat er gebeurd was. De twee aan elkaar snuffelende honden midden op het pad, de riemen ineengestrengeld, de twee vrouwen die aan weerszijden van het pad aan de riemen trokken om mij door te kunnen laten. "Hier......!Hieieieieirrrrrrr Kimba!!!!" "Simon, gotverrrrrrr, Simon, hieieieieierrrrrr!!!"
"Gaat het weer een beetje meneer? Of mag ik Pernerio zeggen?" "Mijn telefoon, ik wil mijn telefoon, ik moet bellen....."De woorden kwamen schor en piepend uit mijn keel. "Wij hebben al naar uw werk gebeld. Ik heb gezegd dat u een ongeluk heeft gehad en dat u onder doktersbehandeling bent. Ik ben arts en geloof mij, u zou een lichte hersenschudding kunnen hebben, voelt u zich misselijk?" "Nee, niet - echt, mijn hoofd doet wel pijn." "Duizelig?" Ik schudde mijn hoofd. "Het lijkt mij in ieder geval verstandig dat u niet in slaap valt. Wilt u iets eten?" De geur van gebakken eieren maakte mij hongerig. Misschien dat ik daarvan op zou knappen. Ik at met smaak van de roereieren met gerookte zalm die mij werd aangeboden en spoelde het weg met twee koppen sterke zwarte koffie.
Ik vertelde de dokter dat ik mij al een stuk beter voelde toen ze het lege bord van mij aannam. Ze ging met haar rug naar mij toe staan en begon zich uit te kleden. Respectvol draaide ik mij met mijn gezicht naar de andere kant. Ik meende aan het geruis van de kleding en het klakkende geluid van hakken op de vloer te horen dat dit ritueel voorbij was, maar toen ik mij omdraaide, keek ik tot mijn grote verbazing tegen een blote rug aan, waar het haar in donkerbruine krullen als een waaier over lag verspreid. Ze lag naast mij in bed. Toen ik opkeek, zag ik waar het geluid van de hakken op de vloer vandaan was gekomen. Ik keek recht in de amandelvormige helderblauwe ogen van een vrouw met hetzelfde krullende haar als de dokter die nu naast mij in bed lag. "Ze had nog niet geslapen.."Ze knikte met haar hoofd naar de dokter en draaide zich met een - ondeugende glimlach om. Ze hield de slaapkamerdeur op een kier en riep op bevelende toon: "Kimba! Simon! Mand! Blijf!" "Sorry hoor, Pernerio, lullig voor je...maar zo'n smak was het toch ook weer niet? Je voelt je al weer beter? Gelukkig maar.." Terwijl ze zich over mij heen boog, begonnen haar warme handen langzaam mijn borst te strelen. Ze deed het met zachte beheerste bewegingen, mijn tepels kneedde ze met felle draaiende bewegingen tussen duim en wijsvinger. Ik perste de lucht sissend tussen mijn tanden door. "Mietje...," fluisterde ze zwoel in mijn oor en knabbelde warm en vochtig aan mijn oorlel. "Kun je dit hebben?" Vroeg ze terwijl ze haar borsten tegen mijn neus aandrukte. Behendig knoopte ze haar blouse los en bood mij de voorsluiting van haar bh aan. Toen ik die lostrok sprongen er een paar stevige borsten tevoorschijn rond en vol, met grote lichtbruine tepels. Bij het overeind komen, merkte ik nog wel een pijnscheut die door mijn hoofd trok, maar ik had nu afleiding. Naast mij was de dokter ook in actie gekomen en dat moest de reden zijn dat van de hete gladde massage waardoor ik een keiharde pik kreeg. Zo onder de dekens vandaan bood dat haar vriendin de mogelijkheid om zich over mij heen te
- laten zakken. Kennelijk had mijn aandacht voor haar borsten al voldoende voorwerk verricht, want van binnen voelde ze aan als een warme pot vaseline. Ze begroef haar gezicht in het kussen vlak boven mijn schouder en concentreerde zich alleen nog maar op haar snelle korte bewegingen, die haar blijkbaar enorm opwonden, want niet lang daarna liet ze een klagend geluid horen en viel ze hijgend bovenop mij stil. De dokter haalde haar gezicht tussen de billen van haar vriendin vandaan en wentelde haar beheerst van mij af. Zonder verder iets te zeggen, spreidde ze de benen va haar vriendin en begon haar zo wild met haar tong en vingers te behandelen, dat ze met haar benen begon te spartelen. Ze opende een lade van het nachtkastje en liet mij met een knipoog een enorme zwarte kunstpik zien, op het onwaarschijnlijke formaat na, niet van echt te onderscheiden. Terwijl ze mij van opzij met de tong langs de lippen likkend, geil aankeek, bracht ze hem hard bij haar naar binnen. Ik hoorde het geluid van vaseline. Terwijl ze toe stootte, bleef ze mij triomfantelijk aankijken . Met haar vrije hand trok ze nu stevig aan mijn pik, die inmiddels behoorlijk groot en glanzend was. Na hem gulzig in haar mond te hebben genomen, liet ze haar vriendin op de automatische piloot , die daar zo te zien niet
- veel problemen mee had. Dat was te merken aan het oprichten van haar onderlijf, ze liet een knetterende, lange harde scheet en pompte de gigantische zwarte kunstpik met kracht in haar, zo te horen, kletsnatte kut. De dokter ging met haar rug rechtop naar mij toe zitten en leidde mij soepel naar binnen. Ik keek toe hoe mijn pik glinsterend van het vocht bij haar naar binnen ging. Toen ze hem eruit liet glippen, draaide ze zich meteen om en bood mij een tepel aan. Het was een ander soort tepel dan die van haar klotsende vriendin, kleiner en donkerder van kleur, maar ook haar borsten waren wat kleinere trots naar boven wippende borsten. "Doe maar rustig aan Pernerio," hijgde ze, "je mag je nog niet zo druk maken." "Heeft u nog een zinvol voorschrift dokter?" grapte ik. "Ja, hevig klaarkomen, dat schrijf ik u voor Pernerio, heftig spuitend over mijn borsten..."Met moeite kwamen deze laatste woorden eruit. Wild schokkend en flink in mijn hals kwijlend, maakte ze geluiden alsof ze geslagen werd en ik voelde dat ze flink samen kneep. Loom en traag ging ze van mij af en nam mijn pik, die nu echt op maximale sterkte was, tussen haar borsten. Slechts zo'n vijf keer ging ze erover heen toen ik al mijn spieren samen trok
- en een dikke witte straal warm tot over mijn borst spoot. Ik had het idee dat ik daarbij veel herrie maakte, maar mijn oren zaten potdicht. Toen ik met een knappend geluid bij het slikken weer kon horen, hoorde ik aan de ongegeneerd harde soppende geluiden, dat dokter's vriendin er een flink zwembad van maakte. Ik zag een heldere fontein met een boog uit haar omhoog komen, terwijl ze, wild met haar onderlijf schokkend, haar orgasme beleefde. Met haar lippen stijf opelkaar geperst en een vuurrode blos op haar wangen, trok ze haar billen van elkaar en liet met een schel snerpend geluid nog wat gassen ontsnappen. "Demi! Kun je jezelf niet een beetje beheersen? We hebben wél bezoek hoor!" "Sorry!" giechelde de vriendin vanachter haar hand. "Ik heb zo'n last van mijn darmen!"
Mijn hoofd liep om, alles waar ik maar aan kon denken, bestormde mijn hoofd. Ik zou eigenlijk op mijn werk moeten zijn, want ik had een deadline van een week! Alle rekeningen die thuis op de keukentafel lagen en waar ik een manier voor moest vinden om ze te kunnen betalen. Ik had nog een week de tijd om mijn belastingformulieren op testuren. De vriendin die ik op het laatste moment had afgezegd, al mijn contacten raakte ik kwijt. Mijn fiets aan - diggelen........
De kamer draaide in het rond. Met klamme zweet op mijn bonkende voorhoofd hield ik mij vast aan de rand van het bed. Toen ik mijn ogen opende, was het donker. Ik tastte naast mij in het bed. Ik was alleen. Ik zocht een lichtknopje in de buurt van het nachtkastje en vond het op een voor mij bekende plek, dit was vreemd! In het licht verwachtte ik hierdoor eigenlijk al dat ik in mijn eigen bed zou liggen. Verward staarde ik een hele tijd naar het plafond om hiervoor een verklaring te vinden, die vond ik niet . Alles van de afgelopen dag liet ik langs komen, maar kon er niet wijzer van worden. Verward staarde ik naar mijn schijnbaar ongeschonden gezicht in de badkamerspiegel. Ik voelde mij goed uitgerust, acht uur 's avonds zag ik op de wekker. Kon iemand zo dromen? Hadden twee mooie vrouwen hem op zijn eigen adres teruggebracht terwijl hij sliep? Hoe hadden ze dat dan voor elkaar gekregen? Mijn fiets, natuurlijk! Ik greep mijn sleutels die ik op de sidetable onder de kapstok vond en rende alle trappen af naar beneden, geen tijd om op de lift te wachten. Met trillende handen stak ik de sleutel in het slot van de berging. Opnieuw trok er nu een felle pijnscheut door mijn schedel. Geen fiets! Ik graaide vertwijfeld in mijn broekzakken. Mijn klauwende rechterhand - kwam daaruit terug met een verfrommeld stukje papier, "Dr. Verhagen huisarts," stond er op bovenaan op voorgedrukt. "Nog minimaal 2x daags heftig klaarkomen," stond erop en ..Tweewielers fietswinkel, Jan Evertsenstraat 48. Je fiets is morgen na 16.00 klaar, alles is betaald, sorry dat je 'm zelf moet gaan ophalen, je was wél lekker!"
VERHAALinformatie
Reacties:
Je moet ingelogd zijn om reacties te kunnen plaatsen
-
van de schrijver zelf, het laatste gedeelte: op het briefje stond onder het recept het adres en telefoonnr. van een fietsenmaker
Reactie van: donpernerio (14 maart 2011)
