Uploader:hubobubo
Toegevoegd:04-04-2012
Bekeken:1287 keer
Rating:
Meld misbruik
Straf?
- Een van de eerste boeken die ik zelf kocht,was Werkkleding van Jan Wolkers.Daarin liet hij dingen zien uit het echte leven,die een rol speelden in zijn boeken.
Het eerste deel is puur fantasie.Ik haal wel wat authentieke herinneringen aan,maar de vrouw is een gefantaseerde karikatuur.In het tweede deel haal ik ervaringen aan uit het leven,die een rol hebben gespeeld in het verhaaltje.
Mannen zoeken in porno meestal een snelle sexuele prikkeling of cue om op klaar te komen.
Meestal werkte ik dat in een paar zinnen uit voor mezelf.
Men zegt wel dat vrouwen er vaak meer omheen willen weten.Ik heb het in dit geval wat breder uitgesponnen en toch in beide gevallen naar een soort pointe toegeschreven.
Of het in de smaak valt kan ik niet beoordelen.Ik had er eerst helemaal geen zin in. Uiteindelijk vond ik het wel lekker ermee bezig te zijn,maar ik heb nou echt geen zin meer om dit zo nog eens een keer echt mee te maken.
Deel 1
Straf ?
“Nou moet je echt ! Voor straf!” dacht Hubo bij zichzelf terwijl hij het liet komen.Het geil liep over zijn vingers van zijn stijve lul over zijn buik.”Zo’n filmpje doet toch net even iets meer” ging het nog door hem heen,maar op het laatste moment dacht hij dan altijd weer bij zichzelf voor de finishing touch dat hij daar zo voor - straf te kijk stond als de vrouw waarop hij zich de afgelopen 10 minuten zo op had geconcentreerd.
Werktuiglijk legde hij het computertje weg op het tafeltje naast de bank,pakte hij een paar tissues uit de doos en veegde zijn buik schoon.Hij hield zijn ogen dicht en liet zich op de bank in een weldadige diepe rust wegzinken,terwijl hij zijn gedachten de vrije loop liet,tot alles van hem af zou vallen in een aangename roes,zoals hij dat gewend was.
Eigenlijk alleen op zulke momenten kon hij zich echt diep ontspannen als hij zich lekker had kunnen laten gaan.Mannen zouden zich daar meer aan over moeten kunnen geven,maar meestal moeten ze alleen maar presteren voor moeders de vrouw die alle energie voor zich opeist.
Er zit wel wat in de gedachte dat je een beetje sterft als je klaarkomt.Iedere keer 10 seconden,had Simon Vinkenoog eens opgemerkt.Ach,op een leven is dat niet veel meer dan een paar dagen en Hubo liet zijn leven aan zich voorbijgaan.
Altijd maar weer ‘voor straf’.Het leek soms wel een toverwoord dat hem dan zo opgewonden kon maken dat hij niet meer te stoppen was.”Kan je je voorstellen dat sex ook iets is om van te genieten?”had die oude psychiater hem meer dan eens voorgehouden in hun correspondentie.
Natuurlijk kon hij zich dat wel voorstellen,maar - hij had het zelf nooit zo meegemaakt.Je moet maar net de juiste partner treffen en het moet je dan maar net liggen ook.En dan deed het hem ook niet veel als het erop aan kwam.
Bovendien was hij altijd verlegen en onhandig in de jaren waarin je die dingen met elkaar uitprobeert en niet bepaald begiftigd met een uiterlijk waar de vrouwtjes meteen voor vallen.Dan was hij toch ook al gauw het type dat altijd voor dezelfde rol gecast werd als slaaf,maar dat was het toch niet alleen.
Het was hem altijd bijgebleven hoe het begonnen was.Om hem pedagogies verantwoord voor te bereiden op zijn schooltijd had zijn moeder hem verteld hoe het er op school aan toe ging.
Als de juffrouw boos was,was het wel andere koek dan thuis.Stoute jongetjes kregen slaag op hun blote billen voor de klas en moesten dan zo voor straf in de hoek blijven staan.
Zo ging dat in haar tijd.Nu was dat wel anders,zei ze nog,maar die gedachte liet Hubo sindsdien niet meer los en vaak dacht hij er voor het slapen onder de dekens aan hoe de juffrouw hem voor straf zo bloot voor de klas liet staan.
Hij begon dan dieper te ademen en speelde wat met zijn pikkie dat dan helemaal stijf stond.Verder gebeurde er niet veel en na een tijdje deed hij er verveeld verder niets meer mee.Soms hielp het als hij wat - benauwd was,maar soms ook niet.Dan wilde het niet.
En op school was hij er vaak ook wel bang voor dat het echt zou gebeuren,maar dat wilde hij dan toch liever ook weer niet.De juffrouw was meestal ook erg tevreden over hem.Ze zei alleen een keer tegen zijn moeder dat het goed voor hem zou zijn als thuis wat meer in de bijbel werd gelezen net als bij opa.
Opa had zelfs een evangeliese dagkalender.Ik de ochtend las hij dan het verhaaltje van de dag voor en in de middag wat erop de achterkant stond.En op een keer was dat het verhaal van Samson en Delilah.
Delilah knipte al het haar van Samson af en toen kon hij niets meer en bij die gelegenheid ging opa zich te buiten aan een eigen interpretatie en merkte hij schalks op dat de kracht van een man in zijn haar zat,waarop oma hem streng aankeek en duidelijk liet merken dat het niet gepast was om in mijn bijzijn zulke dingen te zeggen.
Ik dacht daar toen nog niet verder bij na,maar begreep wel dat er kennelijk meer aan de hand moest zijn.En zo zijn er wel meer van die dingen.
Doorn en Bal heette de juffrouw.Hoe is het mogelijk,maar daar dacht Hubo in die tijd nog niet verder bij na.Het was gewoon Doornenbal.En de ander heette Willekes!
Toen kwam juffrouw De Vos op de grote school.Maar die was te erg.Die kon nog - erger
schreeuwen dan zijn moeder.”Uilskuikens” gierde het dan door de klas en iedereen kromp ineen.Daar durfde Hubo niet over te fantaseren.
Soms keek hij weleens even naar haar benen onder het tafeltje.Waarom hij dat zo deed wist hij eigenlijk niet goed.Niet te lang,want dan zou ze het misschien in de gaten hebben en zijn moeder had hem gezegd dat dat niet netjes was.
Op een keer moest Hubo bij de juffrouw de Vos voor de klas komen.Het was haar opgevallen dat hij zijn antwoorden had verbeterd en dezelfde fouten had als Hansje.Hubo vreesde het ergste,maar ze bleef de vriendelijkheid zelve en merkte op dat hij de antwoorden eerst goed had gehad.
Met Kerst kreeg hij een briefje mee.De juffrouw was heel tevreden,schreef ze,maar Hubo zou alleen wat meer moeten durven.Hubo begreep dat niet en juffrouw De Vos trouwde met meneer Konijnenheuvel en zijn vader maakte er een grapje van over de vos op de konijnenheuvel en daarvan begreep Hubo de finesses toen natuurlijk netzo min als van het grapje van opa,maar hij voelde intuitief al wel aan,dat het net zoiets moest zijn.
Daarna kwam juffrouw van O en die was gewoon te lief.En later was er een lerares frans en dan dacht Hubo wel eens dat ze hem op de een of andere manier zo’n stijve bezorgde onder zijn bankje,maar ze liet hem - er in ieder geval nooit zo mee voor de klas staan.
En uiteindelijk kwam tante Pietje.Dat was geen tante.maar misschien wel een verre verwante,dacht hij weleens en ze was bijna even oud en eigenlijk ook al 25 geweest,maar de gedachte dat hij haar slaaf wilde zijn,wond Hubo zo op dat hij besloot zijn geheim niet langer voor zich te houden.Maar tante Pietje was er niet van gediend en wilde niet op zijn avances ingaan.
Hubo liet haar weten dat hij zijn intieme delen kaalschoor om zich helemaal aan haar over te geven,zodat iedereen kon zien dat hij haar slaaf was en dat hij alles zou moeten doen wat zij of andere vrouwen zouden willen en dat dat altijd zo zou moeten blijven,maar ze vond het maar een raar gedoe,waar ze zich niet verder mee in wilde laten en ging in tot de Here.
Hubo vond troost bij zijn buurvrouw Sandra die hem een gewillig oor leende.Zij wilde hem dan wel aanhoren,maar daar bleef het dan ook bij.Koeltjes liet ze hem weten,dat hij haar alles kon schrijven,wat hij wilde,als dat hem opluchtte,maar dat ze niet altijd tijd had om alles te lezen omdat het toch altijd weer hetzelfde was en het dan op een stapeltje weg zou leggen.
Ze zei dat ze zelf veel baat had bij Zenmeditatie,maar daar zag Hubo niets in.Dat soort dingen wilde bij hem nooit werken.Hij dacht - erover als een soort kortsluiting in de hersenen door onmogelijke en tegenstrijdige gedachten,maar zelf trok hij zich liever altijd op zjjn tijd lekker af om weg te kunnen zinken in diepe rust en ontspanning.
Soms vond hij het achteraf wel een beetje vervelend zich zo te besmeuren,maar een lekkere douche gaf hem dan een geestelijk dubbel opgefrist en verkwikt gevoel.Alleen met muziek had hij dat dan weleens,maar daar kon hij zich toch eigenlijk bijna nooit helemaal aan overgeven.
Gaandeweg liet Hubo zijn fantasie de vrije loop en al met al leverde hem dat een genot,dat anders voor hem onbereikbaar was en zo stond Hubo op het punt heerlijk weg te zinken in een diepe roes,die zich van hem meester maakte,toen zijn rust ineens wreed verstoord werd.....
“Zeker de post weer met een pakketje voor de buren.” dacht Hubo.”Zonde,maar nu even niet hoor.”Hij wilde zijn ogen al weer sluiten,toen hij ineens hoorde roepen.”Hubo,is alles goed met je?”
Het was Sandra.”Als je aan de duvel denkt...”dacht Hubo,”Wat komt die hier nu ineens zo doen.”
“Ik weet dat je thuis bent.Ik heb je net nog gezien.”
Zo gaat het nou altijd.Als ik net even lekker wegzink,slaat er wel ergens een deur dicht om me weer terug te brengen naar de realiteit.Het alziend oog.Er is geen ontkomen aan.Het had - nou verder toch geen zin meer.
Hubo stond op,trok zijn broek omhoog en zijn t-shirt omlaag en glipte stilletjes de wc in,waar hij de tissues doorspoelde en zijn handen waste.
“Ja,ik kom.”riep hij door de deur op een kier,liep naar de voordeur.
“Wat heb jij ineens?Is de derde wereldoorlog uitgebroken?”
Nee,de computer was gecrashed net midden in een bestelling.Ik kon haar vast wel even helpen.
Hubo liet haar binnen,terwijl hij onopvallend nog even controleerde of hij zijn rits wel dicht had.Het alziend oog viel op het netboekje op het tafeltje.”Zo,had je het daar zo druk mee?”, merkte ze op.
Hoewel hij daar in zijn brieven nooit een geheim van had gemaakt,voelde Hubo zich toch even wat gegeneerd bij de confrontatie met het corpus delicti.Hij had er zo gauw niet aan gedacht,maar verder had het niet veel te betekenen.
“Privee sexopname” zei ze.”Sta je er zelf ook al bij.”
“Nee,dat doe ik toch maar liever niet.Ik vind het voor het merendeel toch maar een deprimerende zooi. ‘
“Nou,je zit kennelijk anders toch maar wel naar die vrouwen te kijken.”
Daar viel weinig tegen in te brengen.
“En je schrijft me altijd van die dingen en je hebt me zelfs al wel eens ‘verrast’”,zei ze met een vies gezicht met van die fotootjes,maar waarom zet je die dan ook niet - gewoon daar,zodat iedereen jou ook zo kan bekijken,zoals jij naar al die vrouwen kijkt.
Hubo sputterde nog wat tegen.
“Zullen we niet eerst eens naar die bestelling van je kijken ?”,maar Sandra liet zich het initiatief niet meer ontnemen.
“Ik wil dat je die foto’s die je mij toen zo hebt laten zien hier plaatst.Dan weet je ook eens hoe het is.Je zegt toch altijd dat je mijn slaaf wilt zijn?En dat je je daarom zo scheert zodat
iedereen dat kan zien.Laat dat dan ook maar eens aan iedereen zien.En dan wil ik ook dat iedereen je gezicht goed kan zien.”
Ze was niet meer te stoppen en eigenlijk was Hubo wel een beetje opgewonden geraakt.
“Nou ja,als je er zo’n punt van maakt,kunnen we gelijk wel wat fotootjes uitzoeken en plaatsen.”
“Dat doe je zelf maar.Ik heb het nu druk.Ik ben hier voor mijn bestelling,maar ik houd je in de gaten en als je het niet doet,kan je het verder wel schudden.Ik heb hier even helemaal geen zin meer in,maar misschien kan ik je computertje zolang even lenen.”
Hubo dacht even na.Eigenlijk had hij zich al zo lang voorgesteld zoiets eens een keer mee te maken,dat hij zich die kans nu niet wilde laten ontnemen.Het leek hem beter nu maar niet al te gretig aan te dringen.
“Dat kan eigenlijk wel even.”zei hij.”Geheimen en verboden zaken staan - er niet op,behalve dan mijn pincode bij wijze van spreken,maar dat heb ik wel wat beter afgeschermd.”
“Goed,dan breng ik hem wel terug als .......
Wat zei ze nou eigenlijk?
Het klonk als:”...als je er klaar voor bent.”
Of verbeeldde hij zich dat?
Waarschijnlijk bedoelde ze gewoon dat ze die bestelling even na wilde lopen en wachten tot haar eigen computer weer klaar was.Hubo zei maar niets en het leek hem het beste maar gewoon af te wachten,tot ze er klaar mee zou zijn.
Zo verstreken er een dag of 10 en nu en dan werd Hubo best wel lekker geil bij de gedachte dat hij zo die fotootjes in opdracht van zijn buurvrouw moest plaatsen.Het was eigenlijk best wel lekker om daar op door te fantaseren,waar hij zich dan ook een paar keer tot volle bevrediging aan over had gegeven.
Daar was ze dan weer.Verbeeldde Hubo zich dat nou of leek ze toch wat meer verhit dan anders?Zo goed kenden ze elkaar ook weer niet.Vaak was ze nogal koeltjes en soms ronduit kortaf.Het was ook wel een beetje een eenrichtingsverkeer waarin Hubo in zijn brieven zijn zieleroerselen na zijn smartelijke ervaringen met tante Pietje uitstortte.
Het had wel een zekere therapeutiese betekenis voor hem en ze was dan wel psychologe,maar het was toch ook weer geen therapeutiese relatie.En als het erop - aankwam wist hij zelf van die dingen en van psychologie meer dan wie ook.”Jij geneest jezelf”had zijn dokter hem eens gezegd en daar zat wel wat in.
Voor zichzelf wist hij het allemaal zo langzamerhand wel,maar wat zou deze wereld nog kunnen genezen?Jesus had hij in ieder geval nooit een voorbeeld gevonden om na te volgen.De wijze waarop mensen zich zo straffeloos verlustigen aan zijn lijden,want dat zat er volgens Hubo eigenlijk echt achter al die mooie woorden,houdt de waanzin in de wereld alleen maar mede in stand.
Voor Hubo waren zulke inzichten zijn leven lang al heel gewoon.Hij vroeg zich stiekem weleens af hoe Jesus het ervaren zou kunnen hebben aan het kruis te kijk te hangen.En onder hen waren vele vrouwen,maar dat was Hubo toch te erg.Hij maakte zich dan alleen maar kwaad dat het ooit zover had kunnen komen.
Hij voelde zich wel vaak geprikkeld door fantasieen over straf sinds hij naar de kleuterschool ging,maar niet op zo’n manier.Dan maakte hij zich er alleen maar kwaad over dat zulke dingen zomaar zo konden gebeuren.Waarom begrijpen mensen dat niet gewoon?Wat kan ze de ogen doen openen en uit die waan verlossen?Zo dacht Hubo daar vaak over na.
Hubo besloot maar meteen met de deur in huis te vallen.
“En........” begon hij.”...ben je tevreden?”had hij - willen zeggen,maar ze nam meteen het initiatief over,voor hij had kunnen zeggen:”...ben je er klaar mee?”
“Ik heb het gezien en nog meer ook.”zei ze.”Ik heb onder je profiel je favorieten bekeken.”
Ze had kennelijk ingelogd.Als je alleen maar de ‘h’ invoert heb je zo toegang.Nou ja,dat was nou niet direct iets om moeilijk over te doen in deze situatie.
“Nou,ik heb er in ieder geval geen kinderporno of bestialiteiten op staan.”zei Hubo laconiek.
“Dat ontbrak er nog maar net aan.”,zei ze.Ze had kennelijk het gevoel dat ze een zwaar punt had.”Je hebt daar zo’n filmpje van die Ceintuur staan.”
“Ja,dat vind ik een van de weinige leuke filmpjes.”
“Maar die heeft dat meisje stiekem gefilmd.”
“Ach,dat zal wel een spelletje zijn.Dat staat er al jaren.”
“Ik vind dat niet goed.”
“Ik kan het zo weghalen.”
“Je zit je er alleen maar aan op te geilen.”
“Nou ja,ik sta er nou toch zelf ook zo op?”
“Dat vind je vast ook nog lekker.”
Daar viel weinig tegen in te brengen,al had Hubo er dan wel gemengde gevoelens bij als hij er wat meer bij nadacht,maar verder deed hij daar dan toch niemand kwaad mee?
“Wat wil je nou eigenlijk?”
“Je verdient straf.”
“Je wilt toch altijd zo graag mijn slaaf zijn?Dan zal ik je dit soort stiekemigheden weleens afleren.”
Hubo was er even - stil van.
“Wil je mijn slaaf zijn?”
“Nou ja,we kunnen het best wel eens een keer proberen.”
“Als je mijn slaaf wilt z.ijn,zeg je alleen maar ‘Hai San’”
“Heb je dat begrepen?”
“Ja,dat is goed.”
“Zeg ‘Hai San’”
“Hai San.”
Een beetje maf vond Hubo het eigenlijk wel worden.Ze had altijd al wel zo’n japanse tic gehad met dat Zengedoe en die Haiku’s die ze schreef,maar dit had daar toch eigenlijk niets meer mee te maken.Maar uiteindelijk had hij dit altijd al een keer zo mee willen maken en hoewel het toch wel een beetje tegenviel zo en het hem wat koud van het dak overviel,besloot hij dan toch ook maar B te zeggen.Per slot van rekening was hij er zelf zo over begonnen in zijn brieven.
“Hoe wil je het hebben.10 klappen of die vibrator.”
Hubo had eens zo’n ding gekocht.Voor 2.50 in guldens in de knaakshop indertijd.Veel deed hij er verder niet mee en eigenlijk was die gewoon wat te groot voor van achteren.Hij fantaseerde er soms over als straf.Ze had dat kennelijk toch allemaal wel gelezen.Dan toch maar liever 10 klapjes.10 klapjes.Zo schreef hij er altijd over.Per slot van rekening ging het maar om een spelletje,maar het leek hem wel of het haar menens was.
“Dan toch maar liever tien klapjes.”
“10 klappen San.”zei ze nadrukkelijk.
“Ja,dat is - goed.”
“Zeg ‘10 klappen San’”
“10 klappen San.”
“10 klappen? “
“Ja,dat is goed”
“Zeg ‘Hai San’”
“Hai San.”
“10 klappen?”
“Hai San.”
“Je begint het te leren.Je zegt nu alleen nog wat,als ik je wat vraag.Begrepen?”
“Hai San.”
“Dan kan het nu wel gelijk.Ik denk dat dat stokje wel goed is.”zei ze terwijl ze behendig een bamboestokje van ruim een meter begon los te maken uit de sanseveria’s.
“Kleed je maar vast uit.Helemaal.”
Hubo gaf maar wat graag gehoor aan haar woorden,maar deed even of hij aarzelde met zijn onderbroek,wat hem alleen maar meer opwond.
“Schiet op.Ik heb niet de hele dag de tijd.”
“Hi hi,je staat bijna op springen.Dat dacht ik al.We zullen wel eens zien hoe lang dat zo blijft.”
Speels beroerde ze met het stokje even zijn eikel wat zijn lid spontaan deed opvoeren.
“En denk erom dat je pas komt,als ik dat zeg.”
Dat wist Hubo wel en hij spande zijn spieren wat aan om een mogelijke zaadlozing te controleren,wat hem nog net leek te lukken,al voelde hij daarbij wel even een stekende pijn in de lies.
Ze keek hem eens aandachtig monsterend aan.
“Dat valt niet mee,he?Ik weet er alles van.Ik heb alles van je gelezen.”
“Trouwens ook je sokken.Het moet helemaal naakt.”
“Ook je bril en je horloge.”
“Zo,daar sta je nu.Je bent in ieder - geval al geschoren.Al zou je borsthaar er ook nog wel afkunnen.Misschien zie ik je liever echt helemaal kaal”
“Liever niet.”
“Had ik je wat gevraagd?”
“Nee San.”
“Anders trek ik ze er een voor een uit.Ze nam een haartje van Hubo’s borst tussen haar vingers en trok dat eruit.
“Dat kan altijd nog.Je krijgt nu eerst 10 klappen en dan ben je echt mijn slaaf.Begrepen?”
“Hai San.”
“Ik mag je aan iedereen zo laten zien.Dat heb je toch zelf zo bedacht?Je plaatst een oproep en ik ga mee,zodat je er niet stiekem van profiteert .Ik film alles en dat zet je dan zo op de site.”
Hubo had het zich eigenlijk toch wel een beetje anders voorgesteld en liever wilde hij zich nu aftrekken en komen zoals hij dat meestal op dit punt deed in zijn fantasiebeleving.Dat kon nu niet zo en voorlopig kon hij de storm maar beter over zich heen laten gaan.
Even kwam de gedachte in hem op dat hij zich liever zo op haar zou willen storten om haar met geweld te nemen,maar hij zag toch op tegen de gevolgen die dat met zich mee zou kunnen brengen.
“Zeg ‘Hai San’”
“Hai San”
“Dan ben je er klaar voor.”zei ze.”Voorover.En je voeten uit elkaar.”
Hubo deed wat ze zei.
“Dieper” zei ze.”Ik wil dat je me kunt zien.Kijk me aan.”
“Hai San”
Door de druk had Hubo even het gevoel alsof hij - zo kon komen en wat voorvocht kwam als een glinsterend pareltje vrij op het puntje van zijn stijve heerlijkheid om langzaam stroperig omlaag te zakken.Het ontsnapte niet aan het alziend oog.
Impulsief haalde Sandra uit en Hubo voelde een felle pijn.
“Had ik je wat gevraagd?”
Een felle stekende pijn gloeide na over zijn billen.Dat was geen klapje meer.Dat was een gemene harde tik.
“Nee San”
“Je zegt alleen wat als ik je wat vraag.Begrepen?”
“Hai San.”
“En kijk me aan.”
Nog zo’n tik.
“En je komt alleen als ik dat zeg.Begrepen?”
“Hai San.”
“Lik!”
Hubo richtte zich op en draaide zich om,terwijl hij Sandra vragend aankeek.
“Nee sufkop.Dat zou je wel willen.
Dat.
Daar”.
En ze wees met het stokje het vochtplekje op het laminaat.aan.
“Lik de vloer schoon.”
Nu zag Hubo het ook.Het was hem niet eens opgevallen dat het hem zomaar ontsnapt was.Hij had het weleens geprobeerd,maar als hij iets smerig vond,afgezien dan van zijn eigen stront,was het dat wel.Dit viel gelukkig nog wel mee.Hubo knielde en likte de vloer schoon.
“Zo doen we dat voortaan”zei Sandra.”Dan kunnen we weer verder.
Ga klaar staan en kijk me aan.”
“Jij begint met tellen.”
“Hai San.”
Weer een tik.”Ouch”Dat was op zijn ballen.”Eén” kon Hubo er nog net uitbrengen.
“Dat - telt niet.Kan je niet gewoon tellen?Zo komt er nooit een einde aan.Sjeesus,wat een lucht trouwens.Ik word er niet goed van.Verder ziet het er wel goed uit zo.Alles is glad”
“Voor de laatste keer.Zeg:’Eén San’”.
“Eén San.”
Intussen deed ze een stapje opzij om bijna de volle 180 graden met volle kracht uit te halen zoals Hubo achteraf begreep,maar meer dan een flits daarvan nam hij niet waar.De pijn benam hem bijna de adem en van schrik verloor hij zijn evenwicht en tuimelde hij voor de voeten van Sandra over de grond.
“Gjzieeeh!” riep ze met een onverholen grimas bijna in extase uit .
Dit deed echt pijn Even dacht Hubo dat ze op het punt stond alweer uit te halen en hij kromp ineen,maar kennelijk kreeg een helder moment bij haar even de overhand en leek ze zich te realiseren wat ze had aangericht.
“Wil je er nog 10 zo of toch maar liever de vibrator?”
Hubo stond op.De verstijving uit zijn erectie was verdwenen en zijn lul hing er verslapt bij.
“Dit werkt in ieder geval wel goed zo.”merkte ze nog op.
Hubo zei maar niets.
“Gaan we door?”
Hubo schudde zijn hoofd.
“Haal dan maar die vieb en neem gelijk een deodorant mee.Zo kunnen we ook niet verder.”
Hubo ging naar zijn slaapkamer en nam uit de badkamer een deodorant en tegelijk een flesje babyolie - mee.Hij streek met zijn hand over zijn billen.Getver.Er was wat bloed vrijgekomen.
Niet veel,maar dat had hij nooit zo gewild.Hij keek zocht nog even naar jodium in het medicijnkastje,toen hij hoorde roepen...”Komt er nog wat van.Ik heb geen tijd om hier de hele dag te wachten.”
Zijn pikkie was intussen helemaal verschrompeld tot minder dan een wormvormig aanhangsel en zou voorlopig ook niet tot leven te wekken zijn.En met zo’n vibrator al helemaal niet.
“Ja,ik kom al”riep Hubo terug.
“Hi,hi.Dat ziet er goed uit “zei ze.”En die ook.”De vibrator was bijna net zo dik als de spuitbus.”Maar wat is dat?Had ik daarom gevraagd?”
“Dan gaat het wat makkelijker.”
“Het is je straf.En je zegt alleen ‘Hai San’ tegen me.”
“Hai San.”
“Zwijg.Dat was een retoriese vraag.”
Even leek het of ze weer een tik wilde uitdelen,maar van gedachten veranderde.
“Ga staan.Benen wijd en voorover.”
“Je mag je billen uit elkaar trekken.”
“Zo sta je goed.”
Hubo was met zijn bovenlichaam wat omhoog gekomen,maar ze begon er niet meer over dat hij haar in de ogen moest kijken.
“Je kan toch nog wel een keer een schoonheidsbehandeling gebruiken om die haartjes helemaal te verwijderen.”
Dat wond Hubo toch weer een beetje op.In gedachten zag hij zich al een afspraak maken met de - schoonheidsspecialiste en stelde hij zich voor hoe hij zich zou moeten laten behandelen.
Het wormvormig aanhangseltje stak zowaar de kop weer even op.Toch wilde hij dat liever niet echt.
“Ik heb je wel door.”zei ze.
“Nu eerst maar eens sprayen en dan ben je straks helemaal klaar”
“Prikt het?” vroeg ze ten overvloede.
“Wacht maar hoe het straks prikt.”
“Daar gaattie.”
Lekker had Hubo het nooit gevonden,maar zo erg had hij het nog nooit meegemaakt,het leek wel.........
“Uh” steunde ze een beetje.
En nog een keer “Uh”
“Zo’n inspanning zou het toch ook weer niet hoeven zijn”,dacht Hubo nog.
Hubo probeerde een beetje mee te werken,maar al met al viel het toch behoorlijk tegen.
Daar ging die en hij voelde dat ze niet verder doorduwde.
Ze zuchtte nog eens.
Hubo keek om hoe het leek of ze even licht schokte en ineenzeeg in de bank van waaruit ze met een glazige blik voor zich uit staarde.”Je bent van mij.Helemaal van mij”leek ze nauwelijks verstaanbaar te stamelen.
Het leek warempel wel of ze klaargekomen was.
En de vibrator stond nog op het tafeltje.
“Zo kunnen we toch beter ook niet doorgaan.”dacht Hubo,terwijl zijn pikkie weer helemaal verschrompeld was,maar of hij er daarmee ook helemaal van genezen was....
“Au,dat rotding”dacht hij - nog,terwijl hij zo bleef staan,zodat hij er zo min mogelijk last van had.
Intussen kwam Sandra weer bij positieven en vermande ze zich :
“Zo ben je helemaal klaar.De rest zal ik je vandaag maar besparen.”
Hubo kon wel raden wat ze nog in gedachten zou kunnen hebben.
Ze haalde haar hand door haar haar.
“Het heeft allemaal veel langer geduurd dan nodig was.Ik hoop dat je je les voor de volgende keer goed geleerd hebt.Dan hoor je wel weer wat je verder moet doen.Ik ga nu naar huis.”
“Ja,dat is goed.”wilde Hubo zeggen,maar hij wist niet goed wat hij moest zeggen.Hij stond er wat ontredderd en lichtelijk verbouwereerd bij.Hij knikte alleen maar even en zag haar de kamer uitlopen,toen ze zich nog net omdraaide.
“Gzjie,dat wil ik ook nog wel even zien.Lik hem maar lekker schoon.Hi hi.”
.
.
Deel 2
Wie zoekt zal vinden.
VERHAALinformatie
Reacties:
Je moet ingelogd zijn om reacties te kunnen plaatsen
-
Leuk dat het gelukt is en dat het er goed opstaat.Deel 2 heb ik maar weggelaten,maar ik wil nog wel opmerken dat ik me heb laten inspireren door de "ruined orgasms" op de site van
Divine Bitches als thema. Reactie van: hubobubo (4 april 2012)
