NIEUW verhaal Cumshot: Mijn gezicht als canvas voor hem

De laatste proef – Vervolg op “Lucas breekpunt”

3 min. leestijd 36 weergaven 0 lezers vinden dit leuk 0 comments

Elin liep langzaam achter Lucas langs, de zweep zachtjes over zijn rug strijkend. De aanraking was bijna teder, maar Lucas wist dat ze op elk moment kon toeslaan. Zijn ademhaling ging zwaar en onregelmatig. Hij wist dat ze hem kapot zou maken, maar diep vanbinnen verlangde hij ernaar.

Ze boog zich naar zijn oor. “Jij denkt nog steeds dat je controle hebt. Dat je dit aankunt. Maar je hebt niets, Lucas. Je bent niets.”

P.s. Ik sta aangemeld op de onderstaande site met de naam JoriX69. Als je leuk wilt praten om je ervaring te delen of misschien een leuk afspraakje wilt maken weet je me te vinden X Jorinde. Let op: zorg dat je wel serieus bent en geen kinderlijk gedrag. Ik zoek een leuke gesprekspartner voor sex.

Neem contact op met JorindeGloryholesX

“Ja, Meesteres,” fluisterde hij, zijn stem gebroken.

De eerste klap kwam onverwacht, hard en precies op de gevoelige plek waar zijn huid al brandde van de vorige slagen. “Één!” schreeuwde Lucas.

Elin sloeg opnieuw en opnieuw, elke slag sneller en harder. Lucas telde met een stem die steeds meer brak. “Drie… vier… vijf…” Zijn tranen stroomden nu vrij.

Na twintig slagen liet ze de zweep vallen. Ze pakte hem ruw bij zijn halsband en trok zijn gezicht omhoog zodat hij haar kon zien. Zijn ogen waren rood, zijn wangen nat.

“Je bent gebroken,” zei ze zacht maar dodelijk kalm. “Je bent niets zonder mij. Zeg het.”

“Ik ben niets zonder u, Meesteres,” snikte Lucas.

“Luid!”

“IK BEN NIETS ZONDER U, MEESTERES!”

Elin glimlachte tevreden. “Goed. Nu ben je klaar voor je beloning… maar alleen als je smeekt.” <h2>De smeekbede</h2>

Lucas knielde, zijn polsen nog steeds geboeid, zijn gezicht rood en nat. “Meesteres… alstublieft… ik smeek u… laat me komen. Ik ben van u. Alleen van u.”

Ze liet haar vingers traag over zijn gezicht glijden en kneep toen hard in zijn kin. “Je denkt dat ik je zomaar laat gaan? Je zult het voelen, Lucas. Je zult elke seconde van deze onderwerping in je lichaam dragen.”

Ze dwong hem achterover te gaan liggen en ging bovenop hem zitten, haar knieën stevig tegen zijn ribben zodat hij niet kon bewegen. Zijn erectie klopte pijnlijk tegen haar dijen.

“Je komt alleen op mijn bevel,” zei ze. “En als je het waagt te falen…” Ze liet haar nagels over zijn borst glijden, kleine rode sporen achterlatend. “Dan neem ik het je voor altijd af.”

Lucas hapte naar adem. “Ja, Meesteres. Ik zal wachten.” <h2>De genadeloze controle</h2>

Elin begon hem langzaam te beroeren, haar vingers precies hard genoeg om hem tot waanzin te drijven. Elke keer dat hij dichterbij kwam, stopte ze abrupt en boog zich voorover zodat haar lippen zijn oor raakten.

“Niet nog,” fluisterde ze. “Nog niet. Je verdient het nog niet.”

Lucas kreunde, zijn lichaam schokte. Zijn heupen wilden omhoog, maar haar gewicht hield hem tegen. De frustratie brandde door zijn aderen.

“Meesteres… ik kan niet meer,” smeekte hij.

“Je kunt altijd meer,” zei ze hard. Ze kneep genadeloos in zijn erectie zodat hij van pijn kromde. “Dit is mijn bezit. Jij komt wanneer ík dat wil. Begrijp je dat?”

“Ja, Meesteres!” riep Lucas, zijn stem rauw van emotie. <h2>De totale overgave</h2>

Elin keek hem lang aan, alsof ze zijn ziel doorboorde. “Je bent gebroken, Lucas. Je bent precies waar ik je wil hebben. Klaar?”

“Ja, Meesteres,” hijgde hij.

“Kom dan. Voor mij.”

Ze bewoog haar hand in een snelle, meedogenloze ritmiek. Lucas voelde zijn hele lichaam trillen, zijn rug krommen. Hij schreeuwde het uit toen het orgasme hem overspoelde, intenser dan ooit tevoren. Zijn lichaam ontspande totaal, alle spanning vloeide weg in een extatische roes.

Elin bleef nog even op hem zitten, hem dwingend naar haar te laten kijken. “Dit is wat overgave is, Lucas. Jij bent van mij. Jij leeft voor mijn genot. Als ik je roep, kom je. Begrijp je dat?”

“Ja, Meesteres,” fluisterde Lucas, nog naschokkend.

Ze stond op, elegant, haar hakken tikkend op de vloer. “Goed. Want dit was nog maar het begin.”

Lucas bleef liggen, uitgeput, zijn lichaam en geest volledig leeg. Maar diep vanbinnen voelde hij een vreemde rust. Hij had zich compleet gegeven – en er was geen weg meer terug.

Vond jij dit verhaal ook leuk?

Ja, goed verhaal!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *