Onder de neonregen

Het was half twee ’s nachts toen ik de straat inliep waar ik nooit eerder was geweest. De regen was net opgehouden, het asfalt glansde als vloeibaar glas onder de straatlampen. Mijn leren jas plakte aan mijn huid, mijn rokje was al doorweekt.

Het adres stond op een stukje papier dat ik met trillende vingers had opgevouwen in mijn tas. Geen naam. Alleen een nummer en een groene neonpalm boven een anonieme deur. Mijn hart bonsde. Dit was wat ik wilde – al weken, maanden misschien – maar mijn benen voelden zacht als rubber.

Ik klopte.

De deur ging open met een metalen klik. Een vrouw verscheen, lang, slank, gehuld in zwart leer dat tot haar hals reikte. Haar haren strak naar achteren, haar ogen koel en scherp.
“Jij moet Sophie zijn.”
Ik knikte, mijn lippen droog.

Ze keek me aan alsof ze door mijn kleren heen keek. “Laat je jas zien. Doe hem open.”
Ik gehoorzaamde. Onder de jas droeg ik alleen een dunne slip en een doorschijnende top. Mijn tepels stonden strak in de kou.
“Geen beha. Goed.” Haar stem was zacht maar meedogenloos. “Kom binnen.”

Het interieur was donker, alleen beschenen door blauwe en roze neonlichten die de kamer een zweem van onwerkelijkheid gaven. Er hing een geur van olie, leer en iets bitters… misschien parfum. Ik hoorde zacht geluid: het ritmisch tikken van een zweep tegen een leren laars, ergens in een hoek.

Ze leidde me naar een ruimte met een lage bank en een metalen frame in het midden. Aan het plafond hingen haken. Aan de muren: leren riemen, kettingen, maskers. Mijn hart bonkte zo hard dat ik mijn eigen ademhaling niet hoorde.

“Je hebt gevraagd om dit,” zei ze, terwijl ze langzaam rond me liep. Haar vingertoppen streken over mijn schouders, mijn rug, bleven even hangen op mijn heupen. “Ben je bereid?”

“Ja,” fluisterde ik.

“Harder,” beet ze.

“Ja,” hijgde ik. Mijn keel was droog.

Ze pakte een brede leren halsband van een tafel, hield hem voor mijn gezicht. “Knieën. Nu.”
Ik zakte door mijn benen, voelde de koude vloer door mijn dunne panty heen. Ze deed de kraag om, strak, niet pijnlijk maar voelbaar. Aan de ring aan de voorkant klikte ze een ketting.
“Jij bent vanavond niets meer dan een lichaam,” fluisterde ze in mijn oor. “Begrijp je dat?”
“Ja.”
Ze trok aan de ketting. “Zeg het.”
“Ik ben… een lichaam.”

Ze leidde me naar het metalen frame. Mijn polsen werden met leren riemen omhoog getrokken tot ik op mijn tenen stond. Mijn borsten bewogen bij elke ademhaling. Ze scheurde mijn natte top open, de stof scheurde luid in de stille ruimte. Mijn tepels werden blootgelegd aan de koele lucht.

Ze pakte twee metalen klemmen en zonder waarschuwing kneep ze ze op mijn tepels. Ik kreunde scherp, mijn rug boog. De pijn was hevig maar precies wat ik verlangde.
“Mooi,” zei ze. “Laat die pijn binnen.”

Ze liep achter me, ik hoorde het schuiven van leer, het zacht tikken van een zweep in haar hand. Toen voelde ik de eerste slag. Niet hard, een streling van leer over mijn billen. Mijn huid tintelde. De tweede slag was steviger, een warme gloed verspreidde zich. De derde was een klap die me deed happen naar adem.

“Adem,” zei ze streng.
Ik ademde diep, mijn borsten trilden met de klemmen bij elke beweging. Mijn slip was doorweekt, ik voelde hoe mijn dijen nat werden.

Ze duwde haar hand tussen mijn benen, over de natte stof. “Kijk eens wat een mooi speeltje ik heb,” fluisterde ze, en lachte zacht. Ze trok de slip in één ruk omlaag, liet hem aan mijn enkel bungelen.
“Zo,” zei ze. “Nu ben je echt van mij.”

Ik voelde haar vingers, ruwe vingertoppen, die mijn lippen spreidden. Een plotselinge harde vinger in mijn natte opening deed me kreunen. Ze draaide langzaam, voelde me vanbinnen.
“Je bent nat genoeg,” zei ze. “Maar ik wil meer.”

Ze pakte een fles glijmiddel, warmde het in haar hand, en begon me te bewerken met twee vingers, langzaam dieper. Ik voelde hoe mijn spieren zich ontspanden, mijn knieën knikten bijna. Ze voegde een derde vinger toe, draaide ze als een sleutel in een slot.
“Mooi zo,” fluisterde ze, haar mond vlak bij mijn oor. “Je laat je openen.”

Mijn hoofd viel voorover, mijn haar plakte aan mijn wangen. Ik voelde haar vingers glijden, haar duim tegen mijn clit drukken. Ik kreunde luid, mijn heupen bewogen instinctief.
“Stil,” beval ze.
Ik beet op mijn lip, mijn hele lichaam brandde.

Ze voegde een vierde vinger toe. Ik voelde hoe mijn lippen zich om haar hand sloten. Het brandde, het trok, maar ik wilde niet stoppen.
“Vraag erom,” siste ze.
“Meer… alsjeblieft… dieper…”
Ze lachte zacht, een donker geluid. “Zo wil ik je horen.”

Langzaam vouwde ze haar duim naar binnen, duwde dieper. Mijn ogen rolden weg, ik voelde me gevuld tot aan mijn keel.
“Je hebt me… helemaal,” hijgde ik.
“En jij blijft stil,” fluisterde ze, en begon te bewegen.

Haar vuist werkte zich langzaam in me, ritmisch, diep. Mijn lichaam spande zich, mijn spieren pulseerden rond haar hand. Ik voelde hoe mijn clit tegen haar pols schuurde.
Ik kreunde luid, kon het niet meer tegenhouden.
“Shhh,” zei ze, en sloeg me tegelijk met de zweep over mijn dij. De pijn en het genot mengden zich tot één vlaag van extase.

Ik kwam. Een golf die me overspoelde, mijn benen trilden, ik schreeuwde haar naam zonder dat ik haar kende. Ze bleef bewegen, langzaam, pulserend, tot ik nog een keer kwam, en nog een. Mijn lichaam zakte in de riemen, ik was niets meer dan een trillend stuk vlees in haar handen.

Ze liet me langzaam los, haalde haar vuist terug met een natte zuigende klank. Ik voelde me leeg en compleet tegelijk. Ze streelde mijn wang, zacht nu.
“Goed meisje,” fluisterde ze.

Ze leidde me naar een leren bank, legde me neer, trok een deken over me. Mijn borstkas ging snel op en neer, mijn dijen plakten van het glijmiddel en mijn eigen sap. Ze kuste mijn voorhoofd.
“Je bent prachtig zo,” zei ze. “En je bent nog maar net begonnen.”

Ik lag daar, in een ruimte die rook naar leer, zweet en seks, met de neonlichten die als een hartslag pulserend over mijn huid dansten. Buiten tikte de regen weer zachtjes op het raam.

En ik wist: ik zou terugkomen.