Het was de dag voor kerst. De lucht kraakhelder, de sneeuw knisperend onder mijn laarzen. Ik had besloten alleen te gaan wandelen, even weg van de drukte, de cadeaustress, de familieplanning. Mijn lijf was warm ingepakt in een dikke winterjas, een wollen sjaal strak om mijn hals, maar onder die laag — niets. Geen slip, geen beha. Alleen huid. Omdat ik het nodig had. Die spanning. Die geheime geilheid onder lagen textiel.
De stilte van het bos was bedwelmend. Alleen het geluid van mijn ademhaling en het kraken van takjes onder mijn voeten. Ik liep dieper het bos in, tot ik niemand meer kon horen. En toen zag ik hem. Tussen de bomen. Groot, breed, donker. Hij droeg een lange zwarte jas, zijn gezicht half verborgen onder een muts. Onze blikken kruisten. En alles in mij verstijfde — van opwinding.
Ik ken een secretaresse die overdag agenda’s beheert, maar ’s avonds zichzelf laat vullen door vreemden van deze site. Discreet en geil.
Hij kwam dichterbij. Zwijgend. Pas toen hij vlakbij was, sprak hij. "Jij hoort hier niet alleen te zijn." Zijn stem was diep, rauw. "Ik zoek rust," antwoordde ik. Zijn blik gleed over me heen. "Of opwinding." Hij legde zijn hand op mijn sjaal. "Je draagt zoveel, maar ik zie het aan je ogen. Je wilt uitgekleed worden. Hier. In de kou."
Ik kon geen woord uitbrengen. Hij draaide me om, duwde me tegen de boom. Mijn adem vormde wolkjes in de lucht. Zijn handen vonden de rits van mijn jas. Trok hem langzaam naar beneden. De kou beet op mijn huid. Mijn tepels staken onmiddellijk door de stof heen. "Geen beha," fluisterde hij. "Stout meisje." Zijn handen gleden over mijn flanken, mijn borsten. Zijn mond op mijn oor. "Laat de kou je geil maken."
Hij liet mijn jas van mijn schouders glijden, tot hij in de sneeuw viel. De lucht beet op mijn huid, maar ik voelde vooral het branden van verlangen. Hij knielde voor me, tilde mijn been op en zag het meteen. "Geen slip ook." Hij keek omhoog. "Je kwam hier met een bedoeling." "Ja," fluisterde ik. Zijn vingers raakten mijn lipjes. Koud. Ik gilde zacht. "Voel dat. Pure natuur tegen pure geilheid."
Zijn tong raakte mijn clit. Warm tegen koud vlees. Ik kreunde luid, mijn vingers in zijn haar. Hij at me alsof hij honger had. De sneeuw viel op mijn schouders, smolt op mijn rug, gleed tussen mijn billen. Mijn benen trilden. Ik hield me vast aan de boom, nagels in de bast. En toen ik spoot — hard, warm, pulserend — leunde hij achterover en keek toe. "Nog een keer. Op je knieën."
Hij draaide me om, mijn handen tegen de boomstam. Zijn handen op mijn heupen. Zijn pik hard tegen mijn bilspleet. "Wil je dat ik je neem? Hier, in het open veld? Terwijl iedereen thuis zit met glühwein en koor?" "Ja," hijgde ik. Hij trok zijn rits open, duwde zich ruw naar binnen. Mijn kut was nat, gretig, warm ondanks de kou. Hij stootte diep. Hard. Zijn adem dampte naast mijn oor. "Je bent van mij, vandaag. Mijn kerstcadeau aan mezelf."
Hij duwde me verder tegen de boom. Mijn wang schuurde tegen de bast. Zijn pik hamerde in me. De sneeuw viel als een sluier om ons heen. Mijn benen spanden zich. Mijn kut spoot opnieuw. Hij kreunde. "Nog niet klaar." Hij haalde een rode sjaal uit zijn jas en bond mijn polsen achter mijn rug. "Blijf zo. Beweeg niet."
Hij liet me los, liep om me heen, en ging voor me staan. "Open je mond." Ik gehoorzaamde. Hij stootte zijn pik in mijn keel. Mijn snot, mijn speeksel, de kou — alles liep langs mijn kin. Hij greep mijn haren, trok me dichter. Mijn tranen mengden zich met de sneeuw op mijn wangen. En ik wilde alleen maar méér. Hij trok zich terug, gaf me een klap op mijn wang. "Op je knieën. In de sneeuw."
Ik knielde. Zijn pik raakte mijn lippen. "Laat me zien hoe dankbaar je bent voor dit kerstcadeau." Ik likte hem langzaam, diep. Mijn hele gezicht nat van lust. Mijn lichaam dampte. En toen spoot hij. Warm zaad in mijn mond. "Slik alles. Geen druppel verspillen." Ik gehoorzaamde. De sneeuw viel nog steeds. Stil. Puur. Magisch.
Hij hielp me overeind, trok mijn jas weer dicht. Kuste me op mijn voorhoofd. "Tot volgend jaar." En zonder iets meer te zeggen, verdween hij tussen de bomen. Ik bleef achter. Nat, ruw, gevuld — maar volmaakt tevreden. Mijn kut klopte nog. Mijn hart gloeide. En de wandeling terug was het stilste, geilste moment van het jaar.