Het begon als een kleine rebellie. Die ochtend stond ik voor de spiegel, mijn witte blouse losjes over mijn schouders. Mijn hand ging automatisch naar mijn lingerielade, maar ik aarzelde. Ik dacht aan de vergadering die ik die dag had. Aan mijn collega’s. Aan hem. Mijn manager. Altijd correct, altijd professioneel. Maar ik wist wat ik bij hem losmaakte. Ik zag het in zijn blik als ik vooroverboog, in de pauzes, in de lift. Een onuitgesproken spanning die ik vandaag wilde voeden.
Ik trok de blouse aan zonder beha. Mijn borsten tekenden zich duidelijk af onder de dunne stof. Mijn tepels waren al hard, gevoelig door het koele ochtendlicht. Ik grijnsde naar mezelf. Toen gleed mijn hand naar mijn slipje. Ook die bleef vandaag liggen. Ik stapte in mijn rok—net boven de knie, strak aansluitend—en voelde de stof glijden tegen mijn blote huid. De sensatie was meteen anders. Elk stapje zou ik mezelf voelen. Elke beweging zou me herinneren aan wat ik verstopte onder die keurige outfit.
Als je geil wordt van sletterige meiden die alles doorslikken — letterlijk — check dan deze site. De meeste willen niet chatten, alleen zuigen en doorgaan.
Op kantoor liep ik zelfverzekerd binnen. Mijn hakken tikten over de tegels, mijn heupen wiegden iets meer dan normaal. Ik zag hoofden draaien. Maar ik was op zoek naar die ene blik. Die blik die me altijd net iets te lang vasthield. En ik vond hem. Mijn manager keek op van zijn laptop toen ik het kantoor binnenkwam. Zijn ogen bleven hangen op mijn borst, zijn lippen bewogen even, alsof hij iets wilde zeggen. Maar hij slikte het in.
"Heb je een moment om dat projectplan door te nemen?" vroeg ik hem op neutrale toon. Hij knikte, stond op. "Kom maar mee naar de vergaderruimte." We liepen samen die kant op. Ik liep net iets voor hem, wetend dat zijn ogen op mijn kont gericht waren. Ik voelde de luchtstroom tussen mijn dijen. Geen slip. Geen bescherming. Alleen pure, prikkelende kwetsbaarheid.
De ruimte was klein, afgesloten met een matte glazen deur. Hij ging zitten aan het hoofd van de tafel, ik nam plaats rechts van hem. We begonnen zakelijk. Maar elke keer als ik iets toelichtte en me iets naar voren boog, zag ik zijn blik omlaag glijden. Mijn blouse stond licht open. Mijn tepels duwden tegen de stof. En ik wist dat hij het zag.
"Is het warm hier of ligt het aan mij?" vroeg hij met een schorre stem. Ik glimlachte. "Misschien een beetje…" antwoordde ik, en liet mijn vingers nonchalant over mijn dij glijden. Zijn ogen volgden elke beweging. "Weet je," zei hij na een stilte, "ik waardeer je inzet. Echt waar."
Toen hij zijn hand op mijn knie legde, schoot er een schok door me heen. Mijn adem stokte. Zijn hand gleed iets omhoog, traag, afwachtend. Toen hij voelde dat ik niets onder mijn rok droeg, keek hij me scherp aan. "Je bent echt een gevaar op hakken," mompelde hij. Ik zei niets. Mijn ademhaling was zwaar, mijn dijen opengesperd. Zijn vingers vonden mijn natte, warme opening en begonnen me langzaam te strelen. In een kantoor. In werktijd. Terwijl de rest van het team nietsvermoedend een paar muren verderop zat.
Ik legde mijn hand op zijn arm, keek hem doordringend aan. "Doe het dan. Maak me gek." Hij boog zich naar me toe, zijn lippen vonden mijn nek, zijn hand nu volledig tussen mijn benen. Zijn vinger gleed in me. Eén, dan twee. Ik was nat, open, gretig. Mijn hoofd viel achterover. Hij begon me te vingeren, diep, ritmisch. Ik beet op mijn lip om niet te kreunen.
Mijn heupen duwden zich tegen zijn hand. Mijn sappen drupten op de leren stoel. Hij ademde zwaar. Zijn mond tegen mijn oor. "Je bent zo ongelooflijk nat voor me. Vind je dit geil, hè?" Ik kon alleen maar knikken. Mijn hele lijf stond in brand. En toen kwam ik. Fluisterend, trillend, schokkend. Mijn benen klemden zich om zijn hand. Mijn nagels krasten over de tafel.
Hij trok zijn hand langzaam terug. Likte zijn vingers. Zijn ogen bleven op me gericht. "Jij bent echt gevaarlijk, weet je dat?" zei hij met een scheve grijns. Ik trok mijn rok weer recht, mijn blouse nog open, mijn tepels duidelijk zichtbaar. "Soms is het goed om de regels te breken," fluisterde ik terwijl ik opstond.
"Vanavond. Mijn kantoor. Na sluitingstijd," zei hij kort. Ik knikte zonder een woord. Mijn benen trilden lichtjes terwijl ik terugliep naar mijn bureau. De geur van mijn opwinding nog tussen mijn dijen. Mijn stoel voelde warm en plakkerig toen ik ging zitten. Niemand had iets gemerkt. Behalve hij. En ik. En ik wist: dit was nog maar het begin van een werkdag vol verboden genot.