Ik kon nog steeds niet bewegen, maar hij had plannen voor mijn mond

Dit verhaal is het vervolg op "Ik zat vast in het spreidrek toen de deurbel ging".

Mijn benen trilden. Mijn kut droop. En ik zat nog steeds vast.

Ze waren weg. De mannen. De schaduwen. Hun geur hing nog in de kamer. Mannelijk. Zout. Warm. Mijn dijen kleefden aan het leer van het rek. Mijn huid was klam. Mijn ademhaling traag, maar onregelmatig. Alsof mijn lichaam nog aan het bijbenen was wat er allemaal net gebeurd was.

En toen hoorde ik hem weer.

Langzame voetstappen. Zacht, gecontroleerd. Hij kwam terug. Alleen. De kamer vulde zich met zijn aanwezigheid. Die bekende rust in hem. Zijn hand streelde mijn wang.
“Je bent mooi zo,” zei hij. “Gebruikt. Geopend. Nog trillend.”

Ik kreunde zacht. Mijn mond stond half open. Mijn lippen vochtig van mijn eigen speeksel en alles wat ik had moeten inslikken — emoties, kreunen, verlangen.

Hij bukte zich bij mijn hoofd, liet zijn vingers over mijn hals glijden, langs mijn sleutelbeen. Hij maakte de riemen van de gag los, langzaam, alsof hij het moment wilde rekken. De leren band gleed van mijn gezicht. Mijn kaken voelden beurs. Vrij.

“Drink,” fluisterde hij, en hield een glas tegen mijn lippen. Koud water. Ik slikte dankbaar. Hij veegde met zijn duim langs mijn mondhoek.

Maar toen ik weer wilde spreken, duwde hij zijn vingers tegen mijn lippen.

“Nee… nog niet.”

Hij trok zijn trui uit. Zijn torso was gespierd, warm, met die vertrouwde geur van leer, zweet en zijn eigen, diepe mannelijkheid. Ik kon hem ruiken. Voelen. Zelfs zonder aanraking.
Hij hurkte naast me. “Je denkt dat het klaar is?” vroeg hij zacht. “We zijn pas net begonnen.”

Ik voelde mijn hart opnieuw versnellen.

Zijn hand gleed tussen mijn benen, duwde twee vingers moeiteloos in mijn natte kut. Ik kreunde, mijn hoofd viel achterover. Hij bewoog langzaam, diep, als een echo van eerder.
“Zo gevoelig al,” zei hij, “en ik heb je nog nauwelijks aangeraakt.”

Ik voelde mezelf opnieuw opbouwen. Mijn kut trok. Mijn tepels waren keihard, strak tegen de lucht. Maar hij stopte. Hij haalde zijn vingers eruit… en bracht ze naar mijn mond.

“Proef jezelf.”

Ik opende mijn lippen. Zijn vingers verdwenen tussen mijn tanden. Ik sloot mijn mond. Likte. Slikte. Hij glimlachte.

“Goed.”

Toen ging hij achter me staan. Mijn nek strekte zich automatisch. Mijn armen zaten nog steeds boven mijn hoofd, vast in het rek. Mijn benen nog steeds gespreid. Maar mijn hoofd… was vrij.

Hij drukte zijn lul tegen mijn mond. Warm. Zwaar.
“Open,” zei hij. En ik gehoorzaamde.

Ik proefde hem. Zout. Hard. Hij duwde langzaam binnen. Mijn lippen spreidden zich om zijn lengte. Mijn tong bewoog automatisch. Mijn keel ontspande zich.

“Diep,” zei hij. “Ik wil voelen dat jij nog steeds van mij bent.”

Ik ontspande. Liet hem glijden. Tot diep in mijn keel. Mijn ogen traanden, maar ik hield vol. Mijn mond werd zijn nieuwe speelplek. Mijn tong cirkelde. Mijn lippen knepen. Ik hoorde zijn adem versnellen. Zijn hand in mijn haar.

Hij trok zich even terug. Duwde dan opnieuw dieper. En nog eens. Hij fuckte mijn mond zoals ik eerder mijn kut liet nemen. En het voelde... compleet. Alsof ik zó bedoeld was.

Ik hoorde hem zachtjes kreunen. Zijn heupen duwden ritmisch tegen me aan. Mijn kaken deden pijn, maar ik wilde niet dat hij stopte. Nooit. Ik voelde hoe hij dieper en sneller bewoog. Tot hij stilhield.
En spoot.

Warm zaad vulde mijn keel. Ik slikte. Alles. Zonder te morsen. Zijn hand streelde nog even door mijn haar.

“Goed meisje,” fluisterde hij.

Hij trok zich langzaam terug. Liet me hijgend achter. Mijn lippen rood, mijn keel rauw, mijn kut opnieuw nat.
Maar hij maakte nog niets los.

Hij liep om me heen. Keek naar me. Keurde me.

“Ik laat je nog even zo,” zei hij. “Zodat je lichaam blijft herinneren wie het bezit.”

En hij doofde het licht.

Alleen de stilte bleef. Mijn ademhaling. Mijn bonzend hart. Mijn druppelende kut.

En de diepe, diepe rust van gehoorzaamheid.