Mark zat geboeid op de stoel. De blinddoek drukte strak tegen zijn ogen en liet geen enkel licht door. Zijn polsen waren stevig aan de leuningen vastgemaakt, zijn enkels aan de poten van de stoel. Hij had geen idee hoe lang hij er al zat. Minuten? Uren? Hij had elk besef van tijd verloren.
De stilte was ondraaglijk. Hij kon zijn eigen ademhaling horen, zijn hartslag voelen bonzen in zijn keel. Elke seconde leek eindeloos. Zijn lichaam was gespannen, alsof het elk moment een aanval verwachtte.
Je hebt het verhaal nog niet uit, maar ik moet dit kwijt: op deze site zoeken vrouwen echt naar one night stands. Geen fakes, geen tijdverspillers. Gewoon seks.
Plots hoorde hij het tikken van hakken. Langzaam, dreigend, elke stap een steek van adrenaline in zijn borst.
“Je hebt geen idee meer waar je bent, hè?” fluisterde Sophie plots, vlak bij zijn oor.
Mark hapte naar adem. “Nee, Meesteres,” zei hij, zijn stem gebroken.
“Goed,” zei ze zacht. “Dat is precies waar ik je wil hebben.”
Ze streek met een koude vinger langs zijn kaak. Hij huiverde, niet wetend waar haar hand daarna heen zou gaan.
Mark voelde iets zachts over zijn borst glijden. Het was bijna teder, maar ook onvoorspelbaar. Een veer? Een stuk stof? Hij kon het niet zien, maar elke aanraking voelde duizend keer intenser door de blinddoek en de stilte.
“Je weet niet wat er gaat komen,” zei Sophie. “En dat maakt je kwetsbaar. Je enige optie is je overgeven.”
Ze liet de veer over zijn tepels glijden, langzaam, plagend. Mark trok zijn rug krom en beet op zijn lip.
“Je houdt je in,” zei ze. “Maar dat zal niet lang duren.”
Plots voelde hij een scherpe elektrische prikkel aan zijn dij. Hij hapte naar adem. Sophie lachte zacht.
“Je weet niet waar ik je zal raken,” zei ze. “Maar je weet dat het zal komen. En dat is genoeg om je te breken.”
Sophie liep om hem heen als een roofdier dat zijn prooi inspecteert. Ze liet de stilte opnieuw vallen, langer dit keer. Mark voelde zich langzaam gek worden.
“Waarom ben je hier, Mark?” fluisterde ze plots.
“Omdat ik… van u ben, Meesteres,” zei hij.
“Goed. Maar dat is niet genoeg. Je moet leren dat je geen controle hebt. Dat je lichaam niet van jou is. Dat het van mij is.”
Ze pakte een kleine vibrator en drukte deze plots tegen zijn dij. Mark hapte naar adem.
“Je weet niet waar ik je zal raken,” zei Sophie. “Maar je weet dat ik het zal doen.”
Ze liet de vibrator over zijn buik glijden, langs zijn tepels, traag omlaag. Mark voelde hoe zijn lichaam reageerde, maar hij kon niets doen. Zijn polsen trokken aan de boeien, maar ze gaven geen millimeter mee.
Sophie drukte de vibrator tegen zijn erectie. Mark kreunde luid.
“Je mag niet klaarkomen,” zei ze scherp. “Als je dat doet zonder mijn toestemming, begint alles opnieuw.”
“Ja, Meesteres,” hijgde Mark.
Ze bewoog langzaam, net genoeg om hem gek te maken. Daarna stopte ze plots.
Mark kreunde gefrustreerd.
“Wat is er?” vroeg Sophie spottend.
“Meesteres… ik…”
“Je wat?”
“Alstublieft… meer…”
“Meer?” zei ze, haar stem kil. “Je krijgt alleen wat ik je geef. Niets meer. Begrijp je dat?”
“Ja, Meesteres,” zei Mark zacht.
“Niet zacht,” beval ze.
“JA, MEESTERES!”
Ze glimlachte, dat kon hij horen. “Goed. Dan gaan we verder.”
Sophie liep weg. Mark hoorde haar hakken steeds verder van hem vandaan. En toen… stilte.
Zijn ademhaling versnelde. Hij wist dat ze nog in de kamer was. Hij wist dat ze hem op elk moment kon raken. Maar ze deed niets.
De stilte duurde eindeloos. Zijn gedachten draaiden in cirkels. Hij voelde elke druppel zweet op zijn rug, elke tik van zijn hart.
Plots voelde hij een harde klap met een paddle op zijn dij. Mark schreeuwde.
“Je bent te gespannen,” zei Sophie. “Je moet leren los te laten.”
Ze sloeg opnieuw, dit keer harder.
“Wat zeg je?” vroeg ze.
“Dank u, Meesteres!” riep Mark.
“Goed. We gaan verder.”
Sophie kwam achter hem staan en fluisterde in zijn oor. “Je hebt geen idee meer hoe laat het is, hè?”
“Nee, Meesteres,” zei Mark.
“Dat is goed. Je hebt geen tijd. Je hebt geen controle. Je hebt alleen mij.”
Ze pakte opnieuw de vibrator en zette deze op de hoogste stand. Ze drukte hem tegen zijn prostaat.
Mark kreunde luid. Zijn hele lichaam trilde.
“Je mag niet komen,” zei Sophie. “Nog niet.”
Ze verhoogde het tempo. Mark voelde dat hij op de rand zat.
“Vraag het,” beval Sophie.
“Meesteres… alstublieft… laat me komen…”
“Nee,” zei ze kil.
Ze stopte plots. Mark hapte naar adem, zijn hele lichaam brandde van frustratie.
Sophie haalde een tweede vibrator tevoorschijn en zette deze op zijn tepels. Mark schreeuwde. Zijn lichaam was nu volledig in haar handen.
“Je zult komen wanneer ik het wil,” zei Sophie. “Niet eerder. Begrijp je dat?”
“Ja, Meesteres!”
Ze gebruikte beide vibrators tegelijk: zijn prostaat en zijn tepels. Mark voelde hoe zijn lichaam explodeerde van sensatie.
“Vraag het opnieuw,” zei Sophie.
“Meesteres, alstublieft… ik smeek u… laat me komen…”
“Nog niet.”
Mark huilde bijna. Zijn hele lichaam trilde.
“Je bent mooi zo,” fluisterde Sophie. “Gebroken. Klaar voor mij.”
Sophie drukte de vibrators harder tegen hem. “Kom nu,” zei ze plots.
Mark schreeuwde terwijl hij klaarkwam. Zijn hele lichaam verstijfde. Het orgasme was zo intens dat het pijn deed. Hij voelde zichzelf wegzakken, leeg en uitgeput.
Sophie haalde langzaam de blinddoek van zijn hoofd. Zijn ogen knipperden in het licht. Ze tilde zijn kin op en keek hem aan.
“Je bent gebroken,” zei ze zacht. “En je zult nooit meer dezelfde zijn.”
“Ja, Meesteres,” fluisterde Mark, zijn stem rauw.
Ze maakte de boeien los en tilde hem in haar armen. “Je bent nu volledig van mij. Er is geen weg terug.”
Mark knikte langzaam. Hij wist dat ze gelijk had.