Het kerstfeest op kantoor was altijd net iets losser dan zou mogen. Glühwein in koffiemokken, kerstverlichting over de systeemplafonds, foute kersttruien — en genoeg roddels om de HR-afdeling een hartverzakking te bezorgen. Maar dit jaar was anders. Ik had iets aan. Iets roods. Straks. Kort. Onder mijn mantel een kanten lingeriesetje. Niemand wist het. Behalve ik. En ik hoopte dat iemand het zou ontdekken.
De muziek klonk vals uit de bluetooth-speaker op het aanrecht van de pantry. Mijn collega’s dronken, lachten, keken. Vooral híj keek. Joris, de teamleider. Brede schouders, scherpe kaaklijn. Hij was altijd professioneel — te professioneel. Maar zijn blik bleef aan mijn benen plakken. En toen hij dichterbij kwam, voelde ik zijn hand kort mijn onderrug raken. "Wat heb jij onder die jurk?" vroeg hij zacht. "Misschien wil je dat even zien," fluisterde ik terug.
Hey mannen, deze oproep is echt alleen bedoeld voor oudere mannen. Ik hou van gangbangs en om hard genomen te worden door oudere mannen, zonder verplichten. Interesse? Stuur me een berichtje en wie weet kan je me harige kutje likken 😉
Hij pakte mijn pols en trok me mee door de gang. Voorbij de toiletten. Richting de voorraadkamer. De TL-verlichting flikkerde. Dozen met printerpapier, kerstdecoratie, vergeten kantoorstoelen. En een deur die achter ons in het slot viel. "Laat maar zien dan," zei hij. Ik liet mijn mantel vallen. De rode jurk erachteraan. Ik stond daar in alleen kant en kousen, met hoge hakken en een glimlach. Zijn mond viel open.
Hij duwde me tegen een metalen stellingkast. Zijn handen vonden mijn borsten. Zijn mond mijn hals. En toen ging de deur weer open. "Wat gebeurt hier?" Het was Patrick, van IT. "Kom binnen," zei Joris zonder te aarzelen. "Ze is een kerstcadeautje." Patrick grijnsde. "Dan wil ik ook uitpakken."
Ik werd op de knieën geduwd. Twee mannen voor me. Joris tilde mijn kin op. "Laat je mond eens zien." Patrick had zijn riem al los. Ik werd gevuld. Eén hand in mijn haar. Eén hand op mijn borst. Mijn keel gevuld, mijn kut kloppend. Joris ging achter me staan. Trok mijn slipje opzij en gleed zonder waarschuwing in me. Mijn kreun werd gesmoord door de pik in mijn mond. Mijn lijf was in vuur en vlam. En ik wilde alleen maar meer.
Ze gebruikten me alsof ik van hen was. Tussen bureaustoelen en archiefdozen. Hun ademhaling zwaar. Hun kreunen rauw. Mijn make-up uitgelopen. Mijn dijen trillend. En toen ging de deur opnieuw open. "Wat is dit?" Het was Femke. Mijn collega. Mijn concurrent. "Wil je meedoen?" vroeg Patrick. Ze keek me aan. En knikte.
Femke liet haar blouse openvallen. Geen beha. Haar tepels stijf. Ze ging op een doos zitten en spreidde haar benen. "Laat haar mij ook likken." Joris duwde me richting haar. Mijn tong vond haar klit. Zacht, warm, zoet. Ze trok mijn haren strak toen ik haar dieper likte. Patrick ging achter me staan, stootte zijn pik opnieuw in me. Mijn lichaam werd een doorgang voor hun lust. Femke kreunde luid. "Ze kan goed haar tong gebruiken."
Mijn hele gezicht zat onder de sappen. Mijn kut bonkte. Joris ging weer voor me staan. Zijn lul tegen mijn lippen. "Zuigen. Nu." Ik deed wat hij zei. En toen kwam hij — warm, veel, diep. "Slikken." Ik gehoorzaamde. Patrick trok zich uit me terug en spoot over mijn rug. "Mooiste kerstcadeau ooit," hijgde hij. Femke kwam klaar tegen mijn mond en lachte. "Dit jaar is HR nergens te bekennen."
Ze lieten me achter in de voorraadkamer. Mijn kleren kreukelend naast me. Mijn benen trillend. Mijn hart bonsde. Op de grond lag een lint. Rood. Als een vergeten strik. En in mijn hoofd: de echo van hun kreunen, hun bevelen, hun zaad. Kerst zou nooit meer alleen gaan over vreten en verplichtingen. Vanaf nu wist ik wat het echt betekende om uitgepakt te worden.