Een exclusief kerstbal in een kasteel waar maskers verplicht zijn en kamers verschillende stemmingen hebben. De hoofdpersoon verdwaalt, letterlijk en zintuiglijk.
De uitnodiging kwam met de post, in een zwarte envelop met zilveren sneeuwvlokken. "Bal de Neige – 24 december. Geen namen. Geen vragen. Alleen aanrakingen." Geen afzender. Geen adres. Alleen coördinaten. En een tijd: 21:00. Mijn hart bonsde terwijl ik het briefje herlas. Er was geen twijfel. Ik moest gaan. Mijn lichaam wist het al voordat mijn hoofd het toeliet.
Mijn buurvrouw heeft een regel: je mag haar neuken, maar alleen als je op haar gezicht klaarkomt. Haar profiel staat hier. Ze wacht op je.
Op kerstavond reed ik door het besneeuwde landschap, naar het aangegeven punt. Een verlaten weg, eindigend in een oprijlaan vol kaarsen. Op het einde: een landhuis. Licht flakkerde achter ijzeren ramen. Op de trap stonden twee gemaskerde figuren in witte jassen. Ze knikten enkel. En openden de deur.
De warmte sloeg op mijn gezicht. De geur van vuur, van wijn, van muskus. De muziek klonk langzaam en zwoel, als vloeibare zijde over marmer. Overal mensen in maskers. Sommigen elegant, anderen glanzend als dieren. Niemand sprak. Alleen aanrakingen. Blikken. Gebaren. Ik voelde me uitgekleed, nog voor ik mijn jas had uitgedaan.
Een vrouw in een rood masker nam mijn hand. Ze leidde me door de hal, naar een kamer met spiegels en fluweel. Overal dansende lichamen. Sommigen nog gekleed, anderen al halfnaakt. De muziek pulseerde. Ze draaide me om, drukte haar lichaam tegen het mijne. Haar borsten tegen mijn rug, haar handen over mijn buik. Mijn ogen vielen dicht. Mijn hart versnelde.
Een andere figuur naderde. Breder. Mannelijk. Hij knielde voor me, streelde mijn kuiten, kuste mijn knieholte. Mijn jurk werd omhoog getrokken. Lippen op mijn dijen. Ik leunde tegen haar aan, terwijl zijn handen mijn billen omklemden. Teder, maar vastberaden. Geen namen. Geen vragen. Alleen aanrakingen.
Ik werd meegenomen. Geen idee door wie. Drie figuren. Allen in wit. Eén met een hertenmasker. Eén met zwarte veren. Eén met zilveren ogen. Ze ontkleedden me langzaam, als een ritueel. Mijn borsten kwamen bloot. Mijn huid gloeide. Ik werd op een fluwelen divan gelegd. Handen overal. Tongen. Lijven. Ik verloor alle besef van tijd.
Eén van hen kuste mijn hals terwijl een ander zijn vingers in me liet glijden. Mijn benen gespreid, mijn mond open, mijn rug gebogen. Ik voelde lippen op mijn tepels. Een hand die mijn keel vasthield. Niet hard — maar genoeg om me te laten weten: jij bent niet meer van jezelf. Jij bent hier, nu. En alleen dit telt.
Toen de eerste orgasme me overspoelde, gilde ik tegen een schouder. Mijn lichaam schokte. Mijn handen grepen fluweel. Mijn benen trilden. En toch gingen ze verder. Een nieuwe tong tussen mijn benen. Nieuwe vingers. Een lul die zich tegen mijn kont aandrukte, terwijl een ander mijn lippen kuste alsof ik zijn enige was. Mijn gezicht werd vastgehouden terwijl ik werd genomen, langzaam, diep, als een dans die nooit zou eindigen.
Ze draaiden me om. Legden me op mijn buik. Mijn handen boven mijn hoofd. Een zijden lint bond mijn polsen samen. Iemand streelde mijn ruggengraat met zijn tong. Een ander likte mijn voeten. Alles tintelde. Alles leefde. Mijn kont werd gespreid, zacht, langzaam. Ik voelde een warme ademhaling daar, een tong die me daar likte — intens, traag, eindeloos. Mijn hoofd tolde. Mijn hele lijf werd een altaar voor aanraking.
Toen hij zijn lul tegen mijn anus drukte, hield ik mijn adem in. Zijn hand gleed onder mijn buik. Tussen mijn benen. Streelde me zacht terwijl hij langzaam in me gleed, centimeter voor centimeter. Mijn lijf spande, maar ontspande ook. Hij vulde me. Volledig. Mijn gezicht tegen het fluweel. Zijn vingers op mijn clit. En mijn hele wezen trilde. Ik kwam opnieuw. Schokkend. Tranen over mijn wangen. Niet van pijn. Van intensiteit.
Iemand tilde me op. Mijn benen om zijn middel. Mijn gezicht tegen zijn borst. Hij droeg me door gangen, trappen op, tot in een kamer met witte gordijnen en tientallen kaarsen. Middenin: een bed, omringd door spiegels. Hij legde me neer. Een vrouw volgde. Ze kroop tussen mijn benen. Haar mond vond mijn natte kut opnieuw. Tegelijk streelde hij mijn gezicht, mijn borst, mijn buik. Zijn lul hard tegen mijn dij.
Ze vingerde me met een precisie die me gillend maakte. Mijn heupen kwamen omhoog. Haar tong ging sneller. Zijn hand gleed naar mijn keel. En toen hij in me gleed, over haar heen, voelde ik alles tegelijk. Mijn lichaam overstroomde. Ik spoot. Nat. Wild. Ongecontroleerd. En zij likte alles op, terwijl hij me vasthield. In mij bleef. Zijn hart tegen mijn rug. Zijn adem in mijn nek.
We draaiden. Zij bovenop me, likkend en likkend. Hij achter haar, zijn lul diep in haar kont. Onze kreten vermengden zich. Alles vloeide. Alles warm. Alles adem. Mijn hand greep haar haar. Haar tong gleed in mij. Hij gromde tegen haar rug. En het voelde als kerstmis. Als extase in het midden van het donkerste seizoen. Als goddelijkheid in huid.
Ik sliep in zijn armen. Zonder naam. Zonder vraag. Ik wist alleen hoe zijn adem voelde. Hoe zijn hand aanvoelde op mijn onderrug. Hoe zijn zaad nog in mij zat. De kamer rook naar seks en kaarsvet. Naar huid. Naar overgave.
Toen ik wakker werd, was hij weg. En zij ook. Alleen mijn jurk lag opgevouwen naast het bed. Een brief erbij: "Je bent geraakt. Je hebt gegeven. Tot volgend jaar, als de sneeuw weer valt."
Ik kleedde me aan. Liep terug naar de hal. Alles was leeg. Stil. Alleen het geluid van mijn hakken op de vloer. En toen ik buiten kwam, sneeuwde het opnieuw. Flarden vielen op mijn wangen. Op mijn lippen. Diep in mijn lichaam voelde ik ze nog. Hun aanrakingen. Zonder naam. Zonder gezicht. Maar eeuwig vast in mijn huid.