Op het marketingbureau waar Merel werkt, heerst rond kerst altijd een vreemde sfeer. Deadlines schuiven uit. Slack-berichten worden slomer. En bij het koffieapparaat praat iedereen ineens over wijn, kalkoen of een "geheime scharrel op het kerstfeest van vorig jaar."
Vrijdagmiddag. 17:38. De tafels in de vergaderruimte zijn opzijgeschoven. Discolampje aan. Kerstmutsen op halve schedels. De cateraar heeft wraps gebracht. De wijn is van de Lidl, maar de stemming is premium.
Je hebt het verhaal nog niet uit, maar ik moet dit kwijt: op deze site zoeken vrouwen echt naar one night stands. Geen fakes, geen tijdverspillers. Gewoon seks.
Merel draagt een zwarte kokerrok en een blouse die net een knoopje te veel open is — niet per ongeluk. Ze voelt zich goed vandaag. Onverwacht los. En dat ligt deels aan het tweede glaasje glühwein. Maar vooral aan haar collega Jade.
Jade is begin 30. Vrolijk. Bijna brutaal. Tijdens het kerstdiner vorige week had ze iets in Merels oor gefluisterd dat niet paste bij de rest van het gesprek — of bij de locatie. Sindsdien zit dat zinnetje in Merels hoofd als een kersthit die ze niet uit kan zetten.
Nu leunt Jade tegen de printertafel. Haar glittertopje kruipt steeds hoger als ze lacht. Haar panty’s lijken van satijn. En elke keer dat ze zich bukt, kijkt Merel weg. Maar niet snel genoeg.
“Ik moet m’n make-up fixen,” zegt Jade op een gegeven moment. “Kom je mee?”
“Wat moet ik daar?” vraagt Merel.
“Misschien niks. Misschien kijken.”
Merel lacht. Drinkt haar glas leeg. En volgt.
De copyruimte ligt net achter de glazen vergaderzaal. Normaal gebruikt voor printopdrachten, cartridges zoeken en stiekem bellen met je psycholoog. Nu is het verlaten. De kerstlampjes weerspiegelen in het glas.
Jade zet haar tas op de printer. Trekt haar telefoon uit haar bh. Pakt een lipstick. Merel staat naast haar, leunt tegen de kast, armen over elkaar. Ze voelt zich gespannen. Maar op een fijne manier. Alsof de lucht geladen is met iets wat nog moet gebeuren.
Wat ze niet weet: in de vergaderruimte is iemand achtergebleven. Sander. Van IT. Stil. Altijd hoodie. Zit nu met z’n laptop aan de oplaadpaal, even weg van de drukte.
Via het glas ziet hij hen.
Niet alleen de silhouetten.
Maar alles.
Jade trekt haar glittertop recht. Dan zakt ze door haar knieën om iets uit haar tas te halen. Haar rok trekt omhoog. Merel kijkt weg. Dan terug. Dan blijft ze kijken.
Jade merkt het. “Weet je dat jij kijkt alsof je wilt bijten?”
Merel voelt kleur in haar wangen. “Dat komt door die wijn.”
“Dat komt door mij,” zegt Jade. En ze staat op. Heel langzaam.
Merel lacht nerveus. Maar haar voeten blijven staan.
En Sander… houdt zijn adem in.
De twee vrouwen zijn zich nog niet bewust van zijn ogen. Of misschien toch wel.
Want Jade zegt: “Zou je kijken als ik het deed?”
Merel: “Ik kijk al.”
Jade zet haar hand op Merels heup. Niet dwingend. Gewoon aanwezig. Merel verzet zich niet. Integendeel. Ze zucht. Heel zacht.
Sander beweegt niet. Zijn hand is niet op zijn toetsenbord. Maar op zijn broek. Hij kijkt hoe Jade haar gezicht dichter bij Merel brengt. Hoe hun neuzen bijna raken. Hoe hun lippen nét niet. Alles speelt zich af in slow motion.
Dan draait Jade zich plots om. Leunt voorover tegen de printer. Haar billen tegen Merel. Haar blik in het glas. En… in Sander’s richting.
Ze glimlacht.
Ze weet het.
Wat volgt is geen kus. Geen seks. Maar iets veel intiemers.
Merel staat achter Jade. Hun lichamen raken elkaar nauwelijks. Maar de hitte tussen hen is voelbaar. Hun ademhaling vult de ruimte. Hun ogen blijven in de reflectie. Ze kijken niet naar elkaar. Ze kijken samen naar wie kijkt.
Sander. Betrapt.
Maar welkom.
Jade beweegt langzaam haar heupen. Merel legt haar hand op haar rug. En niemand zegt iets.
Plots klikt de printer. Iemand heeft vanaf de andere kant iets verzonden. Drie vellen rollen eruit. Jade springt op. Merel stapt achteruit. Ze lachen. Alsof ze kinderen zijn die betrapt zijn op kerstkoekjes stelen.
Ze lopen terug naar het feest. Luchtig. Alsof niets gebeurd is.
Sander blijft zitten. Zijn gezicht rood. Zijn laptop open. Maar zijn hoofd vol van wat hij net zag.
En in het glas, nog heel even zichtbaar:
Twee vingerafdrukken.
En een glimlach.